Het boek 'De managementmythe' van Matthew Stewart is vertaald in het Nederlands. Een aanrader voor alle consultants en iedereen die met consultants werkt of overweegt dat te doen. Het boek is een aanklacht tegen "de almachtswaan van de managementcultus" en de onzin die consultants de voorbije decennia verkochten.
Bovendien maakt hij brandhout van de 'excellence' hype. Conclusie: recht voor de raap, recht op doel en recht tussen de benen van zovele consultants.Weer een stap voorwaarts naar de ware consultancy...
De managementmythe, Matthew Stewart, Meulenhoff, 398 blz., 25 €.
'Smaken verschillen' zegt het spreekwoord en op zich klopt dat helemaal. Maar ondanks de verschillende smaakreceptoren die onze mond bevolken, is smaak een zeer emotioneel gebeuren. Het is geen geheim dat het Belgische biermerk Jupiler (InBev) meer dan de helft van de Belgische biermarkt in handen heeft. De markten waarin veel merken actief zijn en de marktleider er alsnog in slaagt om meer dan de helft in handen te houden, zijn zeer schaars. Terwijl Clooney geconfronteerd wordt met 'no Marinti, no party' komt het in het land van Kuifje niet zelden voor dat feestjes -zeke rin de zomer- geen succes hebben omdat er geen Jupiler maar een ander bier geschonken wordt.
Terecht, zegt menig zelfverklaard bierkenner, maar ook onterecht volgens de ware bierkenner. En inderdaad, elk groot bierhuis weet dat pils nu eenmaal pils is en een goed geserveerde pint maakt het zo goed als onmogelijk om het merk op de juiste pint te plakken.
Nu InBev geblokkeerd is door de sociale partners, is deze discussie weer ter zake. Maar de uitkomst blijft dezelfde. De jongens en meisjes van Studio Brussel hebben de test nog eens overgedaan om grote mond Lambi Bambi de mond te snoeren. En met succes...
Heeft de groene gedachte nog een lange weg af te leggen of staan we aan de vooravond van een doorbraak?! Een kijk op de geschiedenis van de ecologie helpt ons een blik te werpen op de toekomst; the future is green, supergreen.
Als de mensheid wil overleven dan moet ze zich dringend bekeren tot ecodinges en haar ecovoetafdruk inperken. Ecodinges zijn in principe goed maar ik noem ze even ‘dinges’ omdat de hype er voor gezorgd heeft dat onder de paraplu van ‘ecologie’ zowel ‘sense’ als ‘nonsense’ opborrelen en vaak mogen we ons niet al te veel vragen stellen over de eigenlijke duurzaamheid van sommige praktijken. De auto laten staan en al liftend de bestemming bereiken is vrij dubieus aangezien u nog steeds een auto gebruikt om ergens te geraken. Zolang u geen echt alternatief hebt dat ecologisch is, blijft liften een zoethouder.
Of het kap- en snoeihout van aangeplante bossen bestempelen als ecohout terwijl de eigenlijke aangeplante bomen dat niet kunnen zijn, valt ook eerder onder de struisvogelpolitiek. De verschillende Low Impact Girls van deze wereld vallen dan ook perfect onder de F-ecology.
Maar een ding is zeker: green is de future en als we er niets aan doen, dan moet ik binnenkort aanzienlijk minder rijden om de zee te bereiken. Maar als ecologie niet zomaar een trend maar ook de toekomst is, dan blijft de vraag waar de toekomst van die ecologie ligt:
Dat de bloemkinderen -zoals de flower power hippies oorspronkelijk werden genoemd- volop bloemen als symbolen gebruikten, had eigenlijk niets te maken met enige drang naar ecologie en natuurviendelijk leven. De bloemen waren een symbool van geweldloosheid en passief verzet als reactie tegen de Vietnam-oorlog van Amerika. De boodschap die de jonge George Arris wou uitdragen door bloemen in de loop van geweren te steken, was een boodschap van liefde zonder enige eco- of groene gedachte.
Het stereotiepe beeld van de geitenwollensokkenbreiers met teenslippers, lang haar en met steeds een of ander wietstikkie in de buurt gebruikte de natuur als symbool van zachtheid, opgewektheid en tolerantie. (Wisten zij veel dat de natuur bikkelhard en agressief is en streeft naar dominantie.) Maar goed, de natuur had haar plaats veroverd in een omgeving van protest en subcultuur terwijl de mensheid nog vlot DDT gebruikte -ondanks de vaststellingen van de dramatische effecten op de natuur (gepubliceerd in Silent Spring door biologist Rachel Carson in 1962) en rijkelijk Agent Orange sproeide op mens en natuur...
In dezelfde periode ontstaat GreenPeace, net als de Flower Power vanuit een anti-reactie tegen oorlog en kernwapens. De beweging heeft haar scope uitgebreid naar natuur in het algemeen maar doet dat veel directer, agressiever en vaak ‘illegaler’ dan pakweg een WWF (gestart in 1961 en nog wel op 9/11 of 11 september).
Door de Flop Ecologie en de activisten van Greenpeace had de groene kleur haar plaats veroverd in de sfeer van rebellie en contra-bewegingen. Een logisch gevolg dus dat er ook aandacht ging naar het ware groen, met name de fauna en flora. In de 70’s kreeg de natuur alsmaar meer aanhang bij een subgroep, met name de kinderen. Groen en natuur werd de manier bij uitstek voor kinderen en jongeren om zich als kind af te zetten tegen de ouders. Iets wat voor die leeftijdsgroepen in die tijd niet meer dan normaal was. Vandaag heeft die groep kinderen en jongeren veel minder nood aan rebellie tegenover ouders en ‘volwassenen’ (ook al kan ik de hedendaagse animatiereeks Kids Next Door waar kinderen eeuwig de strijd aangaan tegen de grote mensen best wel pruimen).
Na een aflevering van bijvoorbeeld ‘De Kat’ op BRT de woensdagnamiddag (in ’73 met heruitzendingen in ’79, 82 en ‘93) stormden alle kinderen naar buiten om alle vervuiling van de volwassenen te lijf te gaan. De ‘grote mensen’ waren namelijk de boosdoeners en verantwoordelijk voor de vervuiling van de wereld.
Op dat ogenblik dekte het woord ‘vervuiling’ een andere lading aangezien het vooral ‘chemische vervuiling’ betrof.
De Kat maakte als ecoridder de jonge meute zo enthousiast dat ze de dikke, zwarte rookpluim uit de uitlaat van zijn brommertje (niet te verwarren met de Batmobiel) helemaal niet zagen, laat staan het als vervuiling zagen.
Ecologie maakte stilaan integraal deel uit van het maatschappelijke onrecht in de wereld, samen met kerwapens en oorlog. De jonge rebellen gingen de wereld veranderen...
